Καρκίνος του Μαστού

Κάθε χρόνο περισσότεροι από 1 εκατομμύριο νέοι καρκίνοι του μαστού διαγιγνώσκονται παγκοσμίως. Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του μαστού κατά τη διάρκειας ζωής μιας γυναίκας είναι πλέον 1 στις 9 γυναίκες (11%), και υπολογίζεται ότι θα ανέλθει σε 1 στις 7 μέχρι το έτος 2024. Ο καρκίνος του μαστού αντιπροσωπεύει το 10% όλων των νέων καρκίνων του ανθρώπου  και το 23% των περιπτώσεων καρκίνου στις γυναίκες.

Το ποσοστό καρκίνου του μαστού αυξάνεται χρόνο με το χρόνο στους δυτικούς πληθυσμούς και τα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου του μαστού απαντώνται στις σχετικά εύπορες κοινωνικές τάξεις. Τα χαμηλότερα ποσοστά βρίσκονται στις αγροτικές περιοχές, την Αφρική και την Ασία όπου οι γυναίκες γεννούν ακόμη πολλά παιδιά και σχετικά νωρίς στη ζωή τους, ενώ επιπλέον θηλάζουν και για μεγάλη περίοδο. Επίσης, παραδοσιακά χαμηλότερα ποσοστά καρκίνου του μαστού έχουν βρεθεί στην κεντρική και την ανατολική Ευρώπη και την Άπω Ανατολή αλλά πλέον και σε αυτές τις περιοχές οι περιπτώσεις καρκίνου του μαστού αυξάνουν με γοργό ρυθμό. Στην Κίνα η αύξηση έχει προκληθεί από την πτώση στο ποσοστό γεννητικότητας και την έκθεση των γυναικών σε προδιαθεσικούς παράγοντες που προκύπτουν από τον τρόπο ζωής και αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού, συμπεριλαμβανομένων της αύξησης του σωματικού βάρους, της κατάχρησης αλκοόλ και της θεραπείας υποκατάστασης ορμονών μετά την εμμηνόπαυση.

Η επιβίωση από τον καρκίνο του μαστού αυξάνεται τώρα στους δυτικούς πληθυσμούς λόγω της ανάπτυξης των ειδικών μονάδων μαστού (όπως του Καίμπριτζ), της πιο έγκαιρης ανίχνευσης νέων περιπτώσεων λόγω της μεγαλύτερης διασποράς του προληπτικού ελέγχου στο γενικό πλυθησμό και της ενημέρωσης των γυναικών γύρω από τις παθήσεις του μαστού, καθώς επίσης και λόγω της ευκολότερης πρόσβασης στις συμπληρωματικές θεραπείες μετά τη χειρουργική επέμβαση (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, ορμονοθεραπεία).

Είναι πλέον καλά τεκμηριωμένο από έγκυρες κλινικές μελέτες ότι οι γυναίκες που θεραπεύονται από τους ειδικούς χειρουργούς-μαστολόγους έχουν μεγαλύτερο χρόνο επιβίωσης1,2  από τις γυναίκες που θεραπεύονται από μη ειδικούς  χειρουργούς στον καρκίνο του μαστού. Στην εποχή μας, στο σύνολο των γυναικών που λαμβάνουν σωστή θεραπεία σε αναγνωρισμένα κέντρα μαστού οι 2 στις 3 (66%) ζουν πάνω από 20 έτη μετά τη διάγνωση.

Η επιβίωση για τον καρκίνο του μαστού στο Καίμπριτζ της Μεγάλης Βρετανίας, και την ανατολική Αγγλία γενικά, είναι εφάμιλλη με τις καλύτερες στην επιβίωση χώρες της Ευρώπης, όπως η Νορβηγία και η Φινλανδία3. Επίσης, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στις μέρες μας υπάρχουν πολλά δημοσιευμένα στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού που ανιχνεύονται με μαστογραφία μέσω του προληπτικού ελέγχου, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να εμφανίζουν μεταστάσεις δεδομένου ότι η διάγνωση γίνεται σε πιο πρώιμο στάδιο όταν οι όγκοι έχουν μικρότερο μέγεθος4,5.

 

Καρκίνος του Μαστού

Προληπτικός Έλεγχος
του Μαστού


Διάγνωση

Επισκόπηση της Θεραπείας του Καρκίνου του Μαστού
Χειρουργική Επέμβαση για τον Καρκίνο του Μαστού
Aποτελέσματα Παθολογοανατομικών Εξετάσεων
Συμπληρωματικές Θεραπείες
Γενετικός Προληπτικός Έλεγχος

Καλοήθεις παθήσεις του στήθους



 

 

1 Gillis CR, Hole DJ. Survival outcome of care by specialist surgeons in breast cancer: a study of 3786 patients in the West of Scotland. BMJ 1996; 312: 145-148.

2 Kingsmore D, Hole D, Gillis C. Why does specialist treatment of breast cancer improve survival? The role of surgical management. Br J Cancer 2004; 90: 1920-1925.

3 Wishart GC, Caldas C, Brown CH, Greenberg DC. East of England breast cancer survival close to best in Europe. Cancer Res. 2009; 69(suppl.): 615s.

4 Wishart GC, Greenberg DC, Britton PD, Chou P, Brown CH, Purushotham AD, Duffy SW. Screen-detected versus symptomatic breast cancer-is improved survival due to stage migration alone? Br J Cancer 2008; 98: 1741-1744.

5 Dawson SJ, Duffy SW, Blows FM, Driver KE, Provenzano E, LeQuesne J, Greenberg DC, Pharoah P, Caldas C, Wishart GC. Molecular characteristics of screen-detected versus symptomatic breast cancers and their impact on survival. Br J Cancer 2009; 101(8): 1338-44.
© Κλινική Μαστού του Cambridge στο Μητέρα 2010 | site credits